กระดาษและปากกา

        ผมเองอยากจะมาเล่าความประทับใจจากกระดาษและปากกาของผม ผมได้แนวคิดนี่มากจากรู้สึกถ้าจำไม่ผิดจะได้มากจาก ริชาร์ด แบรนสัน จากหนังสือ "ลาออกสะถ้าอยากรวย" ที่เขาจะมีนิสัยชอบพกกระดาษติดตัวแล้วสนใจอะไรก็จดๆ และเนื่องด้วยเราเองเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นอะไรอยู่บ่อยๆอยู่แล้ว การที่เราจะลองปฏิบัติความพฤติกรรมดังกล่าวเพื่อหาความรู้จากตรงนั้นผมว่ามันคุ้มค่ามาก อย่างเช่นมีอยู่วันหนึ่งผมนั่งรถไฟอยู่ ม.เทคโนลาดกระบัง แล้วก็เห็นขบวนรถไฟขนของวิ่งผ่านยาวหลาย 10 ขบวน (ลักษณะเป็นตู้คอนเทนเนอร์) แต่ล่ะขบวนก็มีสีและตัวอักษรที่แตกต่างกันไป มีอยู่ตัวอักษรนึงเขียนว่า Maersk อะไรสักอย่าง เอ๊ะเรามีกระดาษอยู่ในกระเป๋าเสื้อนิ เลยหยิบกระดาษขึ้นมาจดคำนั้นลงไป และพอกลับไปหอพักก็ลองหาเสิร์ชกูเกิลค้นหาดู ปรากฏว่า Maersk เป็นบริษัทที่ขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ด้วยพาหนะทางเรือ

ตื่นเช้ามีเรื่องจะเล่า

              

รูปจาก http://www.thaihealth.or.th

แชร์หน้านี้

        วันนี้ผมอยากจะมาเล่าประสบการณ์การตื่นเช้าของผมเองสะหน่อย ฟังดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไรใช่ไหมแหละ ตื่นเช้ามันจะแปลกตรงไหน มันแปลกแน่นอนครับเพราะสำหรับคนที่แถบจะไม่เคยตื่นเช้าแบบผม ปกติเวลานอนของผมนั้นคือเที่ยงคืนโดนประมาณ บางคืนเล่นเกมส์ดึกอาจจะเลยกว่านั้นไปอีก และเวลาตื่นของผมโดยปกติคือ 10 โดยเฉลี่ย ซึ่งสำหรับผมถือว่าตื่น 10 โมงนั้นสายมาก คือตื่นมาทีก็เกือบได้เวลากินมื้อเที่ยงล่ะ มื้อเช้านี่หายไปเลย 1 มื้อ

หนังสือเล่าเรื่อง

ที่มา : https://upload.wikimedia.org

แชร์หน้านี้

        วันนี้จะมาเล่าเรื่องความประทับใจจากการที่ได้อ่านหนังสือครับ ต้องบอกก่อนว่าโดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคนที่ชอบการอ่านมากและชอบเขียนหนังสือด้วย การอ่านช่วยฝึกจินตนาการของผมให้ไปไกล การอ่านทำให้ผมสามารถนึกอะไรใหม่ๆได้และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้เลย ขอยกตัวอย่างเช่น เมื่อหลายวันก่อนผมนั้งอ่านหนังสือไอทีอยู่เกี่ยวกับ Storylog อะไรเนี้ย เห็นบอกว่ามันเหมือนบล็อกอะไรสักอย่างที่เน้นเล่าเรื่อง โดยส่วนตัวผมสนใจอยู่แล้วก็เลยเข้าไปอ่าน ประเด็นไม่อยู่ที่การอ่านครับ แต่ด้วยความที่ Storylog เป็นบล็อกที่ช่วยในการนำเสนอเรื่องราว ผมเลยเกิดไอเดียในการเขียนบทความต่างๆ รวมถึงบทความนี้ด้วย เรื่องแรกจบไป